ประวัติบ้านบ่อรัง

ตำบลบ่อรังเป็นตำบลเก่าแก่ของอำเภอวิเชียรบุรี โดยมีประวัติเล่าสืบต่อกันมาว่าเดิมมีชาวบ้านอพยพมาจากนครราชสีมา เหตุที่ต้องอพยพเนื่องจาก การแพ้ศึกสงครามในสมัยท้าวสุรนารี ชาวบ้านในนครราชสีมาต่างอพยพไปในที่ ต่างๆ บางส่วนได้อพยพมาอยู่ที่บริเวณบ้านบ่อรัง(ชื่อบ้านในปัจจุบัน) และบางส่วนได้อพยพไปอยู่ที่บริเวณบ้านน้ำร้อน(ประเทศลาวในปัจจุบัน) เมื่อชาวบ้านที่อพยพไปในที่ต่างๆตั้งถิ่นฐานมั่นคงแล้วจึงกลับไปรับญาติ พี่น้อง ที่เหลือมาอยู่ด้วย และต่อมาได้มีชาวบ้านจากกลุ่มอื่นๆ อพยพมาอยู่ด้วย ทำให้จำนวนประชากรในหมู่บ้านเพิ่มมากขึ้นดังเช่นปัจจุบันนี้

ที่มาของชื่อบ้านบ่อรัง

ผู้สูงอายุของหมู่บ้าน ได้เล่าว่า ในสมัยนั้น ย่าโต ซึ่งมีสามีชื่อเมือง และย่าสำลี อาศัยอยู่บริเวณบ้านใกล้กัน ได้นำวัว ควายไปเลี้ยง เมื่อย่าทั้งสองเหนึ่อย จึงได้ไปนั่งพักใต้ต้นไม้ใหญ่(ชื่อต้นไม้นั้นชาวบ้านเรียกว่า ต้นรัง)  ขณะที่นั่งพักอยู่นั้น ย่าโตและย่าสำลี ได้ใช้มีดขุดดินใต้ต้นรังซึ่งปรากฎว่า มีน้ำไหลออกมาจำนวนมาก ยิ่งขุดลึกลงไปน้ำก็ยิ่งไหลออกมามากขึ้น ย่าโตและย่าสำลีจึงไปตามชาวบ้านมาช่วยขุดเพราะเห็นว่าจะได้มีบ่อน้ำไว้ใช้ เมื่อร่วมกันขุดบ่อลึกไปได้ระยะหนึ่งจึงพบหินก้อนใหญ่ ทำให้ขุดต่อไปไม่ได้ จึงมีบ่อน้ำที่อยู่ใต้ต้นรังดังที่เห็นในปัจจุบัน(แหล่งน้ำนั้นอยู่บริเวณ ท้ายวัดป่าบ่อรัง) ต่อมาชาวบ้านจึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านและตำบล ตามแหล่งน้ำที่ได้ใช้กันอยู่นั้น ว่า บ่อรัง

เอกลักษณะของชาวบ้าน(สืบมาจากนครราชสีมา)

ชอบฟังเพลงโคราช  คนแก่และผู้หญิงนุ่งโจงกระเบน  พูดสำเนียงโคราช สีผิวดำเกลี้ยง นับถือพระพุทธศาสนา

ลักษณะภูมิประเทศ

พื้นที่ ๘,๔๒๐ ไร่ หรือ ๔.๒๖ ตารางกิโลเมตร มีลักษณะเป็นที่ราบลุ่มเป็นดินร่วน มีลำห้วยไพร ลำคลอง ต่างๆ มีอาณาเขตติดต่อกันดังนี้

ทิศเหนือ ติดต่อกับ บ้านทุ่งใหญ่

ทิศใต้       ติดต่อกับ หมู่ ๑๕ บ้านคลองม่วง

ทิศตะวันออก  ติดต่อกับ บ้านหนองบัวทอง  บ้านหนองบัวขาว

ทิศตะวันตก    ติดต่อกับ  บ้านหนองไม้สอ

ตำบล บ่อรัง    อำเภอ  วิเชียรบุรี   จังหวัด  เพรชบูรณ์         67130